Sint-Jan Berchmanscollege

Peter Adriaenssens, psychiater van dienst bij Huisje Weltevree, werd vorige week door Pascal Verbeken in Humo uitvoerig in de kijker gezet. Moet kunnen, denk je dan. Tot hij, na goed anderhalve kolom, langs zijn neus weg meedeelt dat het Antwerpse Sint-Jan Berchmanscollege is ingeplant (ja hoor, i n g e p l a n t !) "tussen cafés en broodjeszaken", en daardoor "een paar jaar geleden honderden leerlingen verloren" heeft. Wat ons de gelegenheid geeft even te vertellen wat de mama's, papa's, oma's en opa's nu net zo LEUK vinden aan de ligging van de school van hun kroost. En waarom het zo goed lesgeven is in die buurt.

Las ik dat goed? We hebben leerlingen verloren, maar om andere redenen: de stadsvlucht was er één van, de gedaalde geboortencijfers een andere, onjuiste informatie in kranten en tijdschriften een derde (en een zéér belangrijke), en de onvoorspelbare onderwijsconjunctuur in onze stad de vierde. Maar dat is allemaal alweer verleden tijd. Op school: verbaasde gezichten. Cafés? Broodjeszaken!? Als Sint-Jan al ergens is tussengeplant, dan toch wel tussen kledingzaken! Die van Humo zijn gek!

© Michael Sengers

Toegegeven, als je iets dergelijks leest dénk je natuurlijk niet aan de Wappertien, klasse-"Taverne & Lunchroom" op de hoek van de Jodenstraat (de straat waar het Sint-Jan Berchmanscollege 110 jaar geleden werd "ingeplant"). Want daar op de hoek serveren ze weliswaar broodjes, maar dan luxueus belegd en op prachtige borden. Daar zuipen bezoekers ook geen pinten, maar degusteert het publiek heerlijke bieren, correct geserveerd, op de juiste temperatuur en in het juiste glas, of koffie, en thee.

Op The Dollmaker, gezellig en cocoonerig zaakje in de Jodenstraat zelf, waar je in een exclusief decor van karakterpoppen b.v. koffie met gebak kon nuttigen (de zaak is deze week net gesloten), is de omschrijving van Humo evenmin toepasselijk. Bomonde, ook gezellig en even intiem, is een koffiehuisje naast het vorige - ze serveren er "ontbijt, lunch, koffie en thee". Het voldoet al evenmin (aan Humo's omschrijving, bedoel ik). Bijna aan de Huidevettersstraat is een ingang van Mendy's, de stemmige en grote tea- en lunchroom van de Meir-Square... Dat zal ook wel niet bedoeld zijn. Daar komen vooral leraars van het college, om een koffie te drinken. De keuken van de Fortis-bank, op de andere hoek van de Jodenstraat tegenover de Wappertien, komt helemaal niet in aanmerking: daar leidt een stevig gebouwde kok de bereiding van warme maaltijden voor o.a. onze leerlingen en smeert het personeel de broodjes die een aantal niet-warmeters 's morgens heeft besteld. Géén broodjeszaken dus, ook geen "cafés".

Even verder kijken dan, op de Wapper. Naast de Wappertien ligt Tien voor Twaalf, klein maar knus restaurantje met een kantwinkeltje naast de deur. Het is daar gezellig tafelen. (Lekkere spaghetti at ik er toen ik pas op Sint-Jan was en nog ongehuwd.) En dan, op de hoek van de Schuttershofstraat, taverne Rubens. Eindelijk een café. Maar daarmee is dan ook alles gezegd: dat leuke hoekcafeetje heeft Sint-Jan beslist géén honderden leerlingen gekost! Enkele stamgasten genieten er 's morgens van hun koffie en wat verder op de dag van hun "bolleke Koninck" en bekijken rustig de drukte buiten.

Aan de overkant van het plein ligt een luxueuze horeca-zaak, bijna naamgenoot van de vorige, Rubens Inn - de taverne naast het statige Rubenshuis. Hier loert al evenmin het gevaar voor leerlingen, want dat etablissement voldoet niet aan de omschrijving van Humo. Vooral toeristen komen er één van de menu's uitproberen, die overal te kijk hangen en staan. Ik vermoed dat het er lekker tafelen is: een groep uit Gorkum en toeristen uit Duitsland hebben op hun website uitdrukkelijk vermeld dat ze daar hebben gegeten.

Ernaast twee kleine winkeltjes: stoffen en pantoffels. Winkeltje van rookwaren, tijdschriften en snoep op de hoek. Ik kan mij niet voorstellen dat ook maar één ouder voor dat alles zijn kinderen van Sint-Jan heeft genomen.

In de richting van de Meir dan maar? Aan de grote fontein vinden we nog één, zeer gekend etablissement, schitterend ingericht, vol keurig geklede mensen: de Bistro. Heerlijke zaak, heerlijke koffie, heerlijk eten, heerlijke dranken en vooral heerlijk gebak. Geeeeen café dus, en allerminst een broodjeszaak: in al de jaren dat ik er kom, heb ik nooit wat gezien dat leerlingen kan wegjagen, wel tafelende gasten en keuvelende dames achter koffie of thee met zoetigheid, en -achter een trappist of een "bolleke"- gasten die de krant lezen (of Humo). En ouders van onze leerlingen.

© Michael Sengers

Op de Meir zelf kan je je dorst niet lessen... broodjeszaken vind je er wel, maar die hebben ons geen leerlingen gekost, integendeel: heel wat ouders springen zelf al eens binnen bij Délifrance. Voor de rest: veel kledingzaken, we zeiden het al. Dus keren we op onze stappen terug en steken de Schuttershofstraat over ter hoogte van de winkel op de hoek (zie boven), en wandelen de Maria Pijpelinckxstraat door, richting "Vogelmarkt".

Links staat het volledig nieuwe, prachtig gerealiseerde Hortahuis. Hier vind je het Grand Café Horta, een schitterende realisatie met even schitterende bieren. Je kijkt er dwars doorheen. Daarachter de monumentale schouwburg. Op de hoek aan de rechterkant was tot voor een paar weken restaurant Pablo; nu is men bezig het om te bouwen tot een kledingzaak (echt waar). Daarnaast het kleine eethuisje Van Gogh en estaminet 't Oud Arsenaal, de enige "bruine" kroeg in het rijtje, bekend in gans de stad (en ook daarbuiten) om zijn uitgelezen gamma bieren aan democratische prijzen. Dát zal dan het café zijn dat die honderden leerlingen heeft weggejaagd. Het moet wel, want daar zitten ze wel eens, onze leerlingen... Veel steken ze niet uit, want leraars en ouders gaan daar óók binnen om een bolleke te drinken, een kriek of een trappist. De baas, Steph, en zijn helper, Pieter, zijn zelf oud-leerling van Sint-Jan.

© www.rugbycamra.org.uk

Ik vrees dat we er bijna zijn... Als we verder gaan, met aan de linkerkant de Stadsschouwburg en Het Paleis (jeugdtheater), zien we aan de rechterkant de Graanmarkt, geflankeerd door twee indrukwekkende etablissementen die met het theater nauw verbonden zijn: de Houten Klara aan de ene en de Markt aan de andere kant. In het eerste eet ik al eens een slaatje met feta, in het tweede een slaatje met een warm geitenkaasje in spek en honing. Lekker. Leerlingen komen er absoluut niet, tenzij met hun ouders erbij. Johan Verminnen heb ik er wel ooit gezien. Totaal ongevaarlijk.

En er is ook echt een broodjeszaak hoor, hoewel bakkerij Van Helmont, waar je van de fijnste lekkernijen van Antwerpen kan kopen of ter plaatse degusteren, niet zo opgezet zal zijn met die omschrijving voor zijn zaak. Hij is gevestigd aan het Hopland, vlakbij de paters Redemptoristen - totaal andere richting dus. Dan zijn we ook al een eind van Sint-Jan. En die bakker heeft ons zeker geen leerlingen doen verliezen.

Kortom, TV-psychiater Adriaenssens zou beter even nadenken over wat hij zegt. En Humo-journalist Pascal Verbeken zou beter even nagaan of alles wat hij schrijft, wel helemaal correct is. Waarschijnlijk is het allemaal niet zo bedoeld hoor. Alleen: het Sint-Jan Berchmanscollege is nu net geen voorbeeld van wat Peter Adriaenssens wou illustreren... En om te eindigen: het is wel degelijk Sint-Jan Berchmans, niet Bergmans. Met Gaston is Sint-Jan niet gelieerd.

L.Winckelmans, leraar