Sint-Jan Berchmanscollege

Verslag van de sportdag.

door Erik Schreurs (5EWI)

terug

Het is altijd een moment om naar uit te kijken, geen les en meestal de volgende dag een rustdag om te bekomen van de geleverde inspanningen. Ook dit jaar was dat het geval! De vijfdes vertrokken 's morgens vroeg naar Fort 8, in Hoboken. Dat is een oud fort omgevormd tot sportcomplex.

Er is een sporthal waar wij geen gebruik van gemaakt hebben. Wij leefden ons echter uit in openlucht, het weer hield ons niet tegen. Onder de leiding van begeleiders van ter plaatse en natuurlijk met de nodige leerkrachten (de heren De Deyne, Philipsen en Van der Perre) gingen we het hogerop zoeken. Ze verdeelden ons in vier groepen en trokken dan met twee groepen naar één hoogteparcours, de twee andere groepen deden een ander hoogteparcours. Maar vooraf -en niet onbelangrijk- kregen we elk een harnas en een valhelm die ons moesten beschermen tegen het soms onvermijdelijke noodlot. Er gebeurden gelukkig geen ongelukken, hoewel sommigen blij waren dat ze een helm droegen.

Nadat de begeleiders de werking van het harnas en de juiste manier om te verzekeren hadden uitgelegd, stortten we ons, met volle enthousiasme, op een soort van adventure parcours op 10 meter hoogte!! Na een "laag-bij-de-grond(se) oefening" mocht het echte werk beginnen. De ganse sportdag was gericht op het samenwerken! Je had minstens een zekeraar en een klimmer, en sommige oefeningen moest je met twee of drie klimmers doen om alles tot een goed einde te brengen! Er was één oefening waar je met de ganse groep moest samenwerken om de klimmers de mogelijkheid te bieden de overkant te bereiken, b.v. de 'zwevende balken'. De pointe van deze oefening was, zoals ik al eerder vermeldde, dat je met twee klimmers over de balken moest zien te "wandelen" om zo de overkant te kunnen bereiken. Op zich niet zo moeilijk, maar...:

1. het waren vier afzonderlijke balken, met elk vier touwen die naar beneden hingen;
2. ze waren elk met één touw bevestigd aan de bovenliggende steunbalken, waardoor ze er niet echt stabieler op werden;
3. de rest van de groep moest de balken zo proberen te houden dat ze stabiel genoeg waren om er met zijn tweeën te kunnen over wandelen(hier liet de onderlinge coördinatie het soms even afweten);
4. niet te vergeten: de balken hingen z'n 5 meter boven de grond en waren niet overdreven breed!

Na de lunch wisselden we van parcours. Er bleek wel degelijk een verschil tussen de beiden te zijn, het eerste was meer een uitdaging voor de evenwichtsorganen (ik denk hier aan de twee wankele balken die elk een meter van elkaar stonden en waar je dus moest zien over te springen!) terwijl het tweede meer gericht was op samenwerking.

Nadat we alles hadden opgeruimd en de uitrusting terug op zijn plaats lag, was deze onvergetelijke dag ten einde en vertrokken we met de bus, terug naar de school.