Sint-Jan Berchmanscollege

Verslag van de sportdag. Zesden.

Door Joseph Desmet (6 EMT) met foto's van mevrouw Jennes.

terug

Het was zo'n typisch Belgische dag: geen regen maar ook geen zon. Toch was deze dag anders: vandaag werd er geen les gegeven. Voor de altijd ijverige leerlingen van de zesden was er een druk programma gepland voor de sportdag. Na een weinig comfortabele rit met de bus kwamen we in een sportcentrum terecht. Het eerste wat we moesten doen, was sportkleren aantrekken. Dat was snel gebeurd en we stonden allemaal -ongeduldig- op de instructeurs te wachten. Bleek dat deze behulpzame mensen alles al hadden voorbereid op ons bezoek.

Voor het volgende anderhalf uur zouden we boksen en trappen op het ritme van de muziek - niet slecht voor de conditie maar toch wel wat eentonig na een uur.

Als tweede activiteit kregen we fitness. Niet moeilijk, wel uitputtend. Heel simpel ook, dus na een korte introductie en kennismaking konden we aan de slag: fietsen, roeien en lopen, voor elk wat wils! Dat was al heel inspannend, maar het ergste moest nog komen... Eerst aten we allemaal onze welverdiende lunch op, terwijl we ons afvroegen wat voor sadistische activiteiten er nog gepland waren.

Het bleek een partijtje beach-volley te zijn. De 6EMT-EWI tegen 6GL-MTWI, met de heer De Bruyn als -eerlijke- scheidsrechter. De match werd beslist in het voordeel van de economischen en de verliezers dropen af naar de kleedkamers. Na deze ietwat korte ontspanning stuurden ze ons naar een zaal waar allerlei planken en gewichten stonden. We moesten aerobics doen, op muziek en mét gewichten... Het was heel grappig om de anderen bezig te zien, maar alle gelach verstomde al snel op het helse ritme van de muziek. Mijn schouders doen er nog altijd pijn van.

Na die oefeningen kwamen we dan echt in de hel terecht! Nee, niet terug op school, maar op cycling-fietsen: drie kwartier fietsen met weerstand, heel leuk voor de freaks en super-atleten. Voor een hoopje 17-18jarige studenten was het wreed erg en hier zijn heel wat emmers afgezweet. Maar ja, we waren er bijna van af en na die hel konden we uitrusten: als afsluiter volgde een partijtje hockey! En om deze perfecte dag te beëindigen kwam de bus, natuurlijk, drie uur te laat aan.