Sint-Jan Berchmanscollege, Antwerpen,  een school voor gemotiveerde leerlingen. Een vriendelijk college, met toffe leerlingen, stevig onderwijs, toffe leerkrachten, ruime lokalen, in een rustig straatje. Wat wil je nog meer...

GVLS

Sint-Jan Berchmanscollege

Zinal sneeuwklaskrant 2004-2005.

 

Ik scheurde van de Matterhorn' (door Cedric de Keulenaer 6b)

Het is weer voorbij die mooie tijd
Ooststation : "Daag, mama en papa!"
En weg waren we naar Zinal. Ik werd wakker in Basel, nog steeds in de trein! Ik dacht eventjes aan thuis. In Zinal aangekomen, moesten we de valies 3 hellingen opsleuren. Toen kwamen we eindelijk aan in ons hotel, maar we moesten nog eens zes verdiepingen omhoog.
We gingen poepsleeën op een helling verderop. Ik ging supersnel naar beneden.

 

Elke dag gingen we skiën op de hoge bergen van Zinal. Onze skimoni heette Theodora.
We zijn ook naar Grimentz geweest. We wandelden door het autovrije dorpje en moesten ondertussen vragen oplossen.
We zijn tijdens de reis ook nog meer gaan poepsleeën.
Ook hebben we veel wandelingen gemaakt.
Voor we het wisten waren we al terug in Brig om 14 uren in de trein te zitten. Terug in het Ooststation : "Mama,papa, ik miste jullie zo!" We stapten in de auto en gingen terug naar huis.

Sneeuwklasrap (door Noémie 6b)

We kwamen aan in Zwitserland,
met onze koffer in de hand.
Slaperig en vermoeid
want we hadden in de trein veel gestoeid.
Blij dat we in onze kamers waren,
gingen we op ons bed naar 't plafond liggen staren.

De volgende dag gingen we naar de bergen
om van onze skilessen te vergen.
Na vele keren te zijn gevallen,was het weer tijd om naar 't hotel te gaan
om daar te spelen en op de gang te staan.
Zo ging het elke dag weer
en iedere keer wilden we meer!
Het is voorbij die mooie tijd
maar we hebben toch echt geen spijt!

Fragment uit 'Zinal' (door Gabriël Matias 6b)

Het is weer voorbij, die mooie tijd: het skiën, de wandelingen, het spelen,... Dat zal ik echt missen. Het waren tien mooie dagen.
 

Het begon op 13 februari aan het Ooststation. Afscheid nemen viel nog mee maar later in de nacht kwamen er toch een paar tranen. Maar toen ik al die sneeuw en het mooie hotel zag, vond ik het al meteen gezellig.
De eerste dag was het heel druk. Uitpakken, skischoenen passen, enz... Maar we hadden toch ook nog even tijd om te poepsleeën. Ik heb me super geamuseerd.
De tweede dag was heel spannend want het was mijn eerste dag skiën. In het begin was ik bang maar dankzij onze goede skimonitoren is het me gelukt en ging de schrik vanzelf weg. Het was weer een leuke dag. Vooral toen we in het hotel als vieruurtje een heerlijke bananenmilkshake kregen.
De derde dag was weeral zo een leuke dag. 's Avonds zingen en een leuk theater. Toch miste ik mijn klein broertje en mijn ouders heel veel.
 





 

De negende dag was ik heel fier want ik kreeg mijn skibrevet. We hebben ook souvenirs gekocht en daarna moesten we alles terug inpakken.
De tiende dag moesten wij om 5.30u uit ons bed want we zouden al vroeg vertrekken. Ik was wel triestig dat we weg gingen, maar ook blij omdat ik mijn familie terug zou zien.
Het was een fantastische reis die ik nooit zal vergeten en ik zal altijd aan Zinal blijven denken!


Het is weer voorbij, die mooie tijd… (door Nicolas vd Wee 6b)

Zondagavond 13 februari 17.15u.
"Oh nee, het begint te regenen en we zijn juist aan het Ooststation," zei ik.

18.02u
 

"Wat is het warm hier binnen in de trein he, en zie je je ouders al Ben?"
"Nee, nog niet want de weerkaatsing is heel lastig en met al dat licht hier in de trein!" antwoordde Ben.
"Aah, daar zijn mijn ouders!"
"En die van mij ook!"
"En die van mij!"
Iedereen begon door elkaar te roepen en toen waren we ineens weg.

13 of 14 uur later
"Joepie, we zijn er eindelijk!" riep iedereen. Het was een lange, toch wel saaie busreis. Toen we eindelijk in het hotel aankwamen, moesten we ook onze valiezen nog naar boven sleuren.

Later in de namiddag

"Ik weet het al van buiten, mijn botten hebben nummer 38-14 en mijn ski's nummer 137-29. Goed, he!"
"Ik had veel geluk dat het mijn lievelingsski's zijn, het zijn Head's. Dat zijn mijn lievelingsski's na die van Rossignol. De eerste keer skiën, was ik heel zenuwachtig want ik kon mijn skipas maar niet uit dat hoesje krijgen. Gelukkig had ik daar al snel een oplossing voor.
Wij hadden geluk dat er een vrijetijdsmoni bij was om alles te vertalen. Maar na de derde dag moesten we onze plan trekken want toen mocht de moni ook vrij gaan skiën.
Het leukste van het skiën vond ik dat we met de zetelliftjes mochten gaan. Het was wel een beetje eng voor de eerste keer maar de tweede keer ging het al heel wat vlotter. En als we boven waren, gingen we langs de blauwe en de rode piste naar beneden.
Spijtig waren we nooit kamerkampioen geweest, maar dat betekent niet dat onze kamer niet in orde was. Het was gewoon niet op de juiste momenten. Ik lag met Ben en Zaki op de kamer.

Het eten was niet tiptop maar toch wel lekker. Het lekkerste dat ik 's middags heb gegeten, waren hotdogs. En het lekkerste vieruurtje vond ik de bananenmilkshake en het lekkerste avondeten was de steak met pepersaus.
Ook de 'proms' vond ik wel leuk en dan vooral lachen met Chouchou!

De fuif was leuk maar spijtig genoeg was het in de namiddag, ik zou dat wel eens 's nachts willen doen.
De dankavond was ook goed maar wij moesten niks doen, dus we zaten wel wat opgepropt en na een tijdje kreeg je het dan erg warm.
In het kort:de feestjes waren keitof!

Overzicht van ons verblijf in Zinal (door Rik Braeckmans 6a)

We begonnen aan een lange reis toen we instapten. Dat wisten we toen natuurlijk niet.
We hebben er heel lang over gedaan. Ik wist niet dat een trein zo vaak stopte. Dan kwamen we aan in Brig. Daar moesten we overstappen op een bus die heel veel haarspeldbochten maakte. Op de hogere hoogtes gaf het wel een griezelig zicht.
Het hotel leek helemaal anders dan op de foto's. We moesten om te beginnen alle trappen doen tot de 6de verdieping. Dat herhaalde zich elke dag wel een paar keer. Als je je valiezen had, mocht je naar je kamer. De kamer was wel klein en zeker als je er met z'n drieën lag. Daarna mochten we onze boterhammen in de eetzaal verder opeten. Direct daarna gingen we middageten.

De volgende dag gingen we eerst ons skigerief passen. Dan gingen we poepsleeën. Op dinsdag kregen we onze eerste skiles.Bij de gevorderden verliep dat nogal chaotisch.
We verkenden toen ook het dorp. Zo ging het eigenlijk een weekje door.
En dan kwam het: 'den bonten avond'. Sint-Jan heeft er echt zijn mannetje wel gestaan! De skimonitoren deden ook iets leuks.

Tja, daar kwam de terugrit. We moesten die morgen heel vroeg opstaan. Daarna moesten we ons bed afdekken en gaan eten. Ik at niet veel want anders word ik busziek. Dit overkwam me toch. Maar ik was niet de enige. In Brig moesten we terug overstappen op de trein. De reis was weer zeer vermoeiend en leek langer te duren dan de heenreis. Uiteindelijk kwamen we 's avonds laat aan en was ik blij mijn ouders te zien.

Sneeuwklassen (door Ruben Garcia Busto 6a)

Het skiën was MEGA. De wandelingen waren leuk, maar we moesten veel stappen. Het eten was verrukkelijk. De sneeuw kwam bijna uit mijn oren. We mochten poepsleeën en we mochten met sneeuwballen gooien. Op een zekere dag hebben we het 'monispel' gespeeld. Het was best leuk.


Het begon allemaal bij het Ooststation (door Kei Yamagata 6a)

Zondag 13 februari, 17.15u...
We verzamelden daar allemaal. Vertrekken... dat betekent dat we 10 dagen weggaan van onze familie. Iedereen wuifde naar de papa's en de mama's.

Ik had een heel klein beetje heimwee in de trein. 14 uren later waren we in Zwitserland. Ja, dan gingen we nog met de bus naar Zinal. Die bracht ons tot net voor het hotel.
Dan hebben we nog van alles gedaan, daar. Zo zijn we elke dag gaan skiën, behalve de eerste en de laatste dag. Onze skimonitrice heette Diane. Ik mis haar eigenlijk, want ze was heel vriendelijk. Het was echt de tofste!!!
We hebben ook veel gepoepsleed.
Zo, de 10 dagen zijn voorbij, we zijn nu thuis.


10 dagen naar Zinal! (door Ruth 6a)

Op 13 februari vertrokken we aan het Ooststation. Het regende juist op dat leukste moment !!!!!! Wat was dat? We werden kletsnat!

Rond 17.30u. moesten we naar boven gaan om op de trein te stappen. Het moeilijkste was om onze valiezen naar boven te sleuren, want het gangetje was zo smal dat ik niet door kon met m'n koffer. En dan maar roepen in m'n oren: "Ga snel dooor !!!!"
Toen we in de trein zaten en de meester de valiezen boven onze hoofden kwam zetten, gingen wij snel wuiven. Mijn vader kwam juist op tijd want we gingen bijna vertrekken! We waren zo opgewonden dat we bijna gek werden.
We moesten heeeeeeeeeeeel lang in de trein blijven, met Joni, Tom en de leerkrachten. Heidi was er nog niet want ze was ziek.
Het eten smaakte mij niet zo goed!
De proms was heel leuk met chouchouke, hihi!
Maar die dagen waren heel erg leuk, die zal ik noooooiit vergeten !!!!!!!


De foto's van Chloë Van Landeghem(6a)


 

 

 

 

Het fotodagboekje van Paula Horczak (6b)


 

 
Sint-Jan Berchmanscollege, Jodenstraat 15, 2000 Antwerpen. - LagOnd@sintjanberchmanscollege.be
URL: http//www.sintjanberchmanscollege.be/sneeuwkl.htm - L.A.: 20-2-2005

 
© sint-jan berchmanscollege, antwerpen - menu: © milonic solutions ltd - disclaimer aantal bezoekers sedert 30-03-2001